
Suikasta uğrayan merhum kralın vasiyeti, yeni hükümdarın halk eliyle seçilerek belirlenmesidir. Sıra tabanlı ve aksiyon dolu dövüşler, güç Archetype'lara göre parti özelleştirme seçeneği ve saatler sürecek keşifler içeren bu ödüllü fantastik RPG'de bağlar kurup bölünmüş bir krallığın başına geçin.
[h1][b]Metaphor: Prens Partisi Gençlik Kolları [/b][/h1] Güzel bir JRPG daha. Methini duyunca alıp oynayayım dedim. Çok uzun sürmesine rağmen sonuna kadar getirip bitirebildim. Oynanış ve hikaye olarak sürükleyici, arada çıkan animasyonları da güzel bir eklenti olmuş. [h3][b]Hikaye:[/b][/h3] Hythlodaeus V Öldü mü Öksüz prens kaldı mı Babasının öcün aldı mı Şimdi Euchronia yırtılır Kral uykusunda öldürülür, birkaç yıl önce de prens öldürüldüğü için varis yoktur ve kimin yeni kral olacağı Kral'ın ölmeden önce yaptığı büyü aracılığıyla, insanlar tarafından belirlenecek, yani bildiğin seçim olacaktır. Kral'ın katili bir yandan, olaylara hep müdahale edip ortalığı karıştıran kilise de diğer yandan aday olmuş kral olmak için halkı etkilemeye çalışmakta ve her yola başvurmaktadır. Burada bizim karakterimiz başkente sadık perisiyle beraber gelir. Amacımız öldü sayılan presin üzerindeki laneti kaldırmaya çalışmak. Ama işler o kadar dallanıp budaklanacak ki "Yok artık!" dedirtecek. Hikayeye edec
Benim için şahsen büyük bir hayal kırıklığından ibaret bir oyun. Ne karakterlere ısındım ne de hikayenin içine çekildim. Bir "metafor" yapıldığına inanılarak üstüne değinilen "sosyal mesajlar" tamamıyla göze sokularak anlatılıyor ve bu gerçekten bir yerden sonra can sıkıcı olabiliyor. Persona gibi bir seriyi ortaya koymuş bir firmadan beklemeyeceğim bir işti şahsen. Aynı şekilde Persona 3, 4 ve 5'in neredeyse tüm müziklerini severek dinleyen birisi olarak bu oyundaki hiçbir müziği oyun sürem haricinde dinlemeye tenezzül bile etmedim.
Bu türe Persona 3 ile girdim. Önceden bu oyun tarzının beni çekmediğini düşünüyordum ama işte bir şeye şans vermek bazen güzel şeyler doğuruyor. Metaphor: ReFantazio benim için baya iyi bir hikâyeye sahip ama oynanışta özellikle sonlara doğru bir tık fazla uzun sürdü amk denecek bir noktaya geldi. Yanlış anlaşılma olmasın, oyunu çok beğendim ve hayatımda ilk defa bir oyuna fazla uzun sürdü diyorum. 100+ saat süren bir oyunda sonlara doğru düşman çeşitliliği azalınca ve aynı şeyler ile tekrar tekrar savaşınca insan bayıyor. Bir tık daha kısa yapabilirdiniz bee. Neyse, detaylı girişiyorum. [h1] HİKAYE ★★★★★ [/h1] Sizi bilmem ama ben baya sevdim arkadaşlar :D Persona 3'te dediğim gibi anime çok sevdiğimden anime tarzı oyunlar da beni çekiyor. Shonen tarzından sonra en sevdiğim konseptlerden bir diğeri ise isekai animeleridir. Şu sıralar biraz içine ettiler ama Sword Art Online, Overlord ve Re:Zero gibi öncülerini çok severek izlemiş biri olarak bu oyunun hikâyesi tam olarak bu tarzda. Yin
Persona 5'ten sonra bu oyunu oynadım ve Persona 5'ten katbekat daha iyi bir oyun çıkarmışlar. Sadece müzikler konusunda Persona 5'i geçemez; geri kalan her noktada çok daha iyiydi. Hikâyesi ve oynanışı gayet eğlenceli. Özellikle dövüş sisteminde, sıra tabanlı savaşa geçmeden önce düşmanları öldürebilmek çok iyi bir fikir olmuş. Kesinlikle oynanması gereken bir oyun. **10/9,5**
fantezi boş bir rüyadan daha fazlasıdır. o, dünyayı değiştirme gücüne sahip bir rüyadır.
A "bad" good game. It feels like a clone of persona honestly. They improved the combat in a good way and the social links are easier to complete which is a plus for me. The thing is, however is that the story isn't as good as the persona series' stories. Some characters are really good and there are a lot of nice plot twists aside from those i felt like the story didn't live up to the full potential of the world it was built around. Most (if not all) antagonists have little to no depth, also wish they did more with them. Still, expect a nice journey because this game certainly gives it. 8/10
"Music was the first magic this world ever knew, after all. Makes the road a little easier."
ilk izlenimler -Müzikler ve sanat çok iyi -Türü sevenler için(Persona5 Royal tarzını) oynanması gereken bir yapım olmuş. -Sinematik anlatımlar çok şirin olmuş -Hikaye sunumu anlamında güzel(ilerleyen zamanlarda çok fazla kopukluk hissi verdiği için bu kısım aldatıcı oyun başında) oyunda ekibinle sürekli iletişim halindesin bunun dışında şehir içinde alakasız npc halk karakterlere bile birşeyler yazmak için uğraşmışlar çoğunlukla ırkçılık üzerine sohbetler dönsede o dönemin içinde bulunduğu çürümüşlüğü yeterince iyi aktarıyor. Özetle, Mekanikleri ve skilleri tam olarak görmediğim için oyunun kombat ve teknik kısmına girmedim gördüğüm kadarı bile çok iyi kaldı ki açılacak tonla şey var tahminimce bunları açınca derinlik epey artacak gibi duruyor. En beğendim diğer bir kısım oyunda tarih, karakterler gibi detayları yazıyla anlayan bir sekme var burda detaylı okuma yapıp diyaloglarda kaçırdığın bir bilgiyi öğreniyorsun bu detay çok hoşuma gitti. İşin en güzel, Persona 5 iyidir bu oyun daha
10 üzerinden 8 lik baya iyi bir oyun 1 puanı çok az müzik olmasından 1 puanıda grind 100 de 100 gerektiğinden kırdım onun dışında perfect.
``O anguished traveler, Awaken!`` Metaphor hikayesiyle, müzikleriyle, karakter gelişimleriyle gerçekten çok iyi bir oyundu. Personaların aksine dungeonlar yapılması gereken şeylerden daha çok macerada önüne çıkan engeller gibi hissettiriyor. Oynanış ve takvim açısından Persona serisine göre çok daha rahat. Keyif aldığım bir fantazi hikayesiydi.